4 najlepsze angielskie książki, które pomogą dziecku w nauce czytania

To dobrze, że czytanie sprawia dziecku radość. Zwłaszcza, kiedy robicie to razem. A czytanie angielskich książek w oryginale może połączyć przyjemne z pożytecznym.

Pamiętaj, że Ty też powinieneś odczuwać przyjemność płynącą ze wspólnego czytania. Niech to nie będzie nudna lekcja, a zabawa i wspólnie spędzony czas. Wkrótce nie będzie miało znaczenia, w jakim języku jest książka, jeśli będzie kolorowa i interesująca. Pójdźcie razem do biblioteki lub księgarni i wybierzcie, to co spodoba się Wam obojgu.  Brzmi jak przygoda, prawda? Angielskie książki można zazwyczaj znaleźć w rejonowej bibliotece.

Jakie utwory najlepiej wybrać na początku? 

 

1. Eric Carle The Very Hungry Caterpillar ( Bardzo głodna gąsienica), 1969

Świetna książka z dziurkami “wygryzionymi” przez gąsienicę, która do tej pory cieszy się wielką popularnością na świecie. Najprawdopodobniej na Waszym regale znajduje się już Bardzo głodna gąsienica w polskim przekładzie, dzięki temu spotkanie się z obcym językiem nie będzie dla dziecka takie przerażające. 

Tekstu w książce nie jest za dużo, ale zawarta w niej leksyka jest bardzo istotna: z tematu jedzenia i owadów. A o tych tematach dzieci są gotowe dyskutować w nieskończoność.”

 

2. Judith Kerr The Tiger Who Came to Tea (Tygrys, który przyszedł na herbatę), 1968

Jeszcze jedna książeczka (i znowu o jedzeniu!) z przepięknymi klasycznymi ilustracjami, z pomocą której uczyły się czytać dzieci autorki. Fabuła nie jest skomplikowana: tygrys przychodzi do dziewczynki Zosi i jej mamy, w czasie poobiedniej herbaty, i zjada całe jedzenie znajdujące się w domu. 

Jeśli nie znajdziesz książki na papierze, to na przykład tutaj czytają ją w całości i pokazują obrazki.

Czytanie jest wzbogacone efektami dźwiękowymi, takimi jak dzwonek do drzwi i warczenie tygrysa.

Nawiasem mówiąc, na YouTube jest wiele takich filmów z prostą animacją i  czytaniem na głos dziecięcych książeczek.

Na podstawie Tygrysa, który przyszedł na herbatę można wytłumaczyć dziecku wyczucie czasu (Sophie found that she couldn’t have her bath because the tiger had drunk all the water in the tap) i różnice między brytyjskim a amerykańskim angielskim.

Historia kończy się słowami „they had a lovely supper with sausages, chips and ice cream.”

„Możesz wytłumaczyć dziecku, że Zosia z rodzicami jadła nie chipsy, a frytki. Oprócz tego, język książki jest łatwy i przystępny.” 

 

3. Dr. Seuss Green Eggs and Ham, The Cat in the Hat (Kto zje zielone jajka sadzone, Kot Prot), 1957

Kolejna klasyka gatunku, jednak z liryki. Dr. Seuss to pseudonim Theodora Geisela — amerykańskiego pisarza dziecięcego, artysty komiksowego i rysownika. Jego najbardziej znane utwory to Kto zje zielone jajka sadzone oraz Kot Prot. Obie książeczki są napisane prostym, potocznym językiem, a słowa zabawnie się rymują, więc czytanie na głos sprawia dorosłym przyjemność. A dzieci szybko i bez problemu zapamiętają nowe słowa i wyrażenia. 

„Ilustracje są niezapomniane, chociaż do niczego niepodobne.”

Jeśli spodobały Wam się utwory Dr. Seussa, to książki P. D. Estmana także Was urzekną. Autor jest ilustratorem i kolegą z wydawnictwa Random House Theodora Geisela. Jedną z jego książek jest Are You My Mother (1960), która opisuje historię dopiero co wyklutego ptaszka, uznającego za swoją mamę wielką koparkę. 

Wiele dzieci zaciekawi obecność sprzętu budowlanego w książce — o tym temacie mogą czytać cały czas, nieważne w jakim języku.

 

4. Silverstein The Giving Tree (Drzewo, które umiało dawać), 1964 

Mądra przypowieść z minimalistycznymi ilustracjami, przyjemna w czytaniu, ale trudna w rozmyślaniu.

Bohaterami są tylko dwie postacie — Drzewo i Człowiek (nie licząc niewidocznego Czasu). Człowiek przychodzi do Drzewa, kiedy czegoś potrzebuje, a ono z radością pomaga mu. Drzewo, które umiało dawać jest napisane prostym językiem, ale dzięki zabawnym detalom, poważnemu tematowi i otwartości na interpretację — utwór można traktować jako opowieść o toksycznym związku — spodoba się czytelnikom w każdym wieku. Każdy zobaczy w niej własne przesłanie.